Gedichten

Er zit een gedicht in mij

Er zit een gedicht in mij
dat zingt en zoemt
als een vrolijke bij
onverbloemd
het leven roemt.

Er zit een gedicht in mij
dat stormt en raast
verdwaasd
als het kind van de wind
op dansend papier aast.

Er zit een gedicht in mij
Dat dramt en boort,
En door de poort
van mijn pen
in elk woord
wil worden gehoord.

Er zit een gedicht in mij
dat vanuit mijn ziel
in een geboorte viel,
niet pijnlijk en zwaar
maar
als bevrijding van haar.

 

Het nicotinebeest

Ik legde hem om
het nicotinebeest,
stom
als hij was
merkte hij het pas
te laat,
dat mijn haat
zijn dagen zou tellen,
hem zou vellen
tot hij er niet meer was.

Ik ging de strijd aan
zonder dat hij het wist,
tot ik zijn kist
zou sluiten,
om buiten
frisse lucht te happen –
de laving:
het kappen
van mijn verslaving.

 

Een leeftijd heeft ze niet

Met de dood in het verschiet, en toch – een leeftijd heeft ze niet.
Teruggefloten in haar klaterende lach,
haar zestiende ontsloten
d’ eerste keer dat ik haar zag.

Met de dood in het verschiet, en toch – een leeftijd heeft ze niet.
In haar glimlach slechts dertig,
jong en zonder zorgen,
haar eerste moederschap geborgen.

Met de dood in het verschiet, en toch – al is ze bijna honderd,
als ze zich verwondert, is ze veertig:
haar open gezicht
als een wisselend weerbericht.

Met de dood in het verschiet, en wij? –
Haar lichaam ziet mij niet
en ik ontwijk, dat oude van mij
als ik in haar spiegel kijk.

 

Klik hier om een verhaal van haar te lezen.